Luca Ferraris Viognier Sensazioni

Terugkomen wanneer iedereen al weg is
Eind jaren negentig keert Luca Ferraris terug naar Castagnole Monferrato. Naar verlaten heuvels. Sinds de jaren zestig was iedereen vertrokken, richting Turijn en de fabrieken van Fiat. Zelfs zijn vader Luigi was weg. Wat overbleef waren de heuvels van het verval: zwaar begaanbaar terrein, magere oogsten en een hard bestaan.

En juist dan kiest Luca de andere kant op. Terwijl iedereen wegtrok, kwam hij terug. "Ik kon mijn leeftijdsgenoten niet eens vertellen dat ik boer was," zegt hij. In die jaren stond teruggaan naar het platteland zo'n beetje gelijk aan falen. Maar Luca zag iets wat niemand anders zag: verborgen waarde, daar waar de rest alleen maar hard werken zag.
In 2001 werd de eerste oogst onder de naam Luca Ferraris geboren. Jaren van doorzetten volgden: veeleisende heuvels, geen markt voor de Ruchè-druif en geen cent op de bank. Alleen een koppig geloof dat hier iets unieks te vertellen viel.
Toen kwam het keerpunt. Op Vinitaly in 2002 ontmoette Luca de legendarische Amerikaanse wijnmaker Randall Grahm, een kenner van vergeten Europese druiven. Ze wisselden telefoonnummers uit. Een paar maanden later kwam er een fax binnen bij de wijnmakerij: een bestelling voor 12.000 flessen Ruchè, op dat moment zijn complete productie. Alleen belandde die fax bijna in de prullenbak, want hij was in het Engels. Iemand viste hem er nog net uit. Luca rende naar een vrouw in het dorp die Engels sprak, liet alles vertalen en samen belden ze naar Californië. Grahm bevestigde: hij wilde die wijn hebben. Kort daarna stond hij zelf in Castagnole om Luca aan te moedigen vooral door te gaan.

En doorgaan deed hij. In 2007 kwam Chiara in beeld, die toen in het wijntoerisme werkte en een groep Australiërs meenam voor een proeverij. Die Australiërs komen nog elk jaar terug. En Chiara? Die bleef voorgoed, als Luca's partner in het leven én in het bedrijf. Samen kregen ze twee kinderen, Ilaria en Damiano. In 2016 ging een grote droom in vervulling: Luca kocht de Vigna del Parroco, de wijngaard die pastoor Don Giacomo Cauda in 1964 met Ruchè had beplant en zo van de ondergang had gered.

Bijna dertig oogsten later maakt Ferraris zo'n 300.000 flessen per jaar, van vijftig hectare grond waarvan vierendertig hectare wijngaard, en gaan de wijnen naar vijfendertig landen. Maar de missie is nog altijd dezelfde als toen: het verhaal van deze heuvels vertellen en de Ruchè met de wereld delen.
"Wij zijn die heuvels die ooit door iedereen werden verlaten. Wij zijn de keuze om terug te keren en te blijven," zegt Luca.
En dat, dat proef je!